Submit your contribution
HERE
If you're interested in working with us or have written a text on a related subject, or had an interview with an artist you think might be a discovery for us, you can send it to us for a publication review.
Submit your inquieries
HERE
We're a team of eight artists, curators and critics with a broader network of art professionals on the post-soviet, post-communist and diasporic spaces. With our ability to grasp, to describe and to invert the sensable, we might be your best collaborator.
Subscribe to our newsletter
HERE

How to contact us

Mission

 

TransitoryWhite is a journal of overlapping, multi-voiced accounts documenting peripheral artistic productions.

The project was launched in 2017 by a group of curators, art specialists and artists from Eastern Europe, Caucasus and Central Asia living in Berlin/Vienna. 

We aimed to create an intersectional platform for discussing decolonization, post-neoliberalism trauma and the possibility of dispersive views on the so-called post-communist territories.

Since 2019, the platform has also operated in the trajectories of migrant and post-displacement discourse, expanding its activities from the geographical pole "East" to the global. In response to the growing nationalistic discourse, it is crucial for our investigation to represent artists and theorists with different identities and ideas for the future. In this way, TransitoryWhite emphasizes the productive interaction between different multitudes rather than dualities. 

TransitoryWhite understands whiteness as a metaphor for colonialism, or as a white, self-contained exhibition space where the hierarchy of discourses and images is prejudiced. Instead, we turn to the idea of White Noise; a signal or constant disturbance, something cacophonic, turbulent and restless which fluctuates and transforms our perspectives.

Contributors

Laura Arena

Laura Arena is a Level 3 Reiki practitioner certified and licensed in the state of New York. She's a graduate of the Art of Energetic Healing School located in Manhattan with spiritual teacher and master healer Suzy Meszoly. Next to being a Level 3 Reiki practitioner, Laura is a multidisciplinary artist, activist, designer, and curator based in Brooklyn, New York. Arena’s work encompasses photography, video, installation, writing, and social interventions with a focus on storytelling, human rights causes, gameplay, race, and identity. She has exhibited in galleries and festivals worldwide and has participated in events in North America, Europe, and the Middle East. Arena has attended residencies and workshops in Greenland, Iceland, Romania, Hungary, Palestine, Turkey, and the United States. 

In 2021 she will be mapping the Chakras of Berlin as an artist in resident at Z/KU (Center for Art and Urbanistics).

Read her article: CHAKRAS OF TBILISI

Mariya Dmitrieva

Mariya Dmitrieva is an artist, independent curator, and cyberfeminist. She is a co-organiser of Studiya 4413 in St. Petersburg, Russia, a self-regulated, artist/activist-run platform functioning as an intersection of diverse social strata, queer-crip optics, artistic mediums, contemporary critical thinking, and adequate political action; Maria is a member of N i i c h e g o d e l a t ‘ (Donoothing), a network of flickering, horizontal laboratories of political imagination researching and redescribing ideas around work ethic, machine vs human relations, and connectivity between utopian and real, and initiator of Free mapping project, a digital platform calibrating alternative culture-political landscape of self-organised liberal associations/projects, and coordinator of p2p&hackercare, a translocal agency.

Read her articles: TRANSBOUNDRY MIGRATION OF CARE: PANDEMIA AFTER 8TH OF MARCH (EN), ТРАНСГРАНИЧНАЯ МИГРАЦИЯ ЗАБОТЫ: ПАНДЕМИЯ ПОСЛЕ 8 МАРТА (RU)

Ina Hildebrandt

Ina Hildebrandt is an art historian and cultural journalist.

Read her articles and interviews: ON THE LOOP

Ivan Isaev

Ivan Isaev is an independent curator, based in Moscow. He curated platform Start, Winzavod, season 2014-15, and “Leaving Tomorrow” exhibition (2015, Moscow), participated at Infra-Curatorial Platform at 11th Shanghai Biennale (2016). He is a co-founder of «Triangle» curatorial studio (Moscow, 2014-2016) and later initiated platform blind_spot. Ivan Isaev is now a curator of Garage Studios program at Garage MCA, Moscow.

Read his article: THE LAST SPARKS

Anna Kamay

Anna Kamay is an independent curator and cultural manager hailing from Yerevan, Armenia. Anna organizes community-based art projects with the goal of using public space and art to meet local needs and manages Nest Artist Residency and Community Center at the Institute of Contemporary Art in Yerevan.

Read her article: JUGGLING DINOSAURS, 2019 CURATOR'S CHOICE, (IT WOULD BE) NICE TO MEET YOU, TOO

Victoria Kravtsova

Victoria Kravtsova has studied International Relations in St. Petersburg and Berlin. In Berlin she is active in NGO projects in Eastern Europe, co-organizing seminars and exchange programs in the fields of environment, human rights, gender equality and civic education. Victoria receives a scholarship from Heinrich Böll Foundation and is engaged in writing her thesis “Between the ‘posts’, out of the void” where she traces the travels of the contemporary feminist discourses to and from Central Asia.

Read her articles and interviews: EMBRACE YOUR ANTITHESIS, WANDERING POETICS OF CENTRAL ASIAN MESTIZAS, WHERE THE ROSES GROW, Interview with Madina Tlostanova Part I and Part II

Melikset Panosian

Melikset Panosian is a writer and translator from Gyumri, Armenia. He participated in artistic projects focusing on the troubled past of Gyumri, borders, conflicts and consequent traumas since 2012. Panosian contributed to a number of literary magazines in Armenia such as Queering Yerevan, Gretert and Yeghegan Pogh. He also participated in the translation of Hannah Arendt’s “We refugees” into the Armenian language. Melikset Panosian’s published works include art book “Out In Head” (2012), “Silent Stroll”, a novella he authored in 2014, and the Armenian translation of Kardash Onnig’s “Savage Chic: A Fool's Chronicle of the Caucasus” published in 2017.

Read his article: (IT WOULD BE) NICE TO MEET YOU, TOO

Leah Peirce

Leah Peirce (b. 2002 in Berlin, Germany) is a Berlin-based poet, with Georgian and English background.  She works with words, sound, images and performative art. Her multilingual poems explore the fluidity of languages, the barriers they bear, how language holds culture and visa versa.

Read her poetry: LEAH PEIRCE

Daria Prydybailo

Daria Prydybailo is a curator, researcher, founder of the TRSHCHN platform and co-founder of the NGO Art Matters Ukraine.

Read her article: 2019 CURATOR'S CHOICE

Thibaut de Ruyter

Thibaut de Ruyter is a French curator and critic who lives and works in Berlin since 2001. 

Read his articles: EAST WIND - ART IN THE FORMER SOVIET REPUBLICS, UNFORTUNATELY, WE CANNOT PAY FOR YOUR FLIGHT AND ACCOMMODATION, ARTIST PORTRAIT: ALISA BERGER

Saltanat Shoshanova

Saltanat Shoshanova is currently pursuing her Master's degree in History of Arts at the Free University Berlin. Her research interests include art in connection to queer and feminist theory, queer migration, decoloniality and post-Soviet space. She is an activist and co-organized several queer feminist conferences in Vienna and Berlin.

Read her article: ON LANGUAGE OF SUPREMACY: MEDINA BAZARGALI IN CONVERSATION, 2019 CURATOR'S CHOICE, ÜBER SPRACHE DER VORHERRSCHAFT: GESPRÄCH MIT MEDINA BAZARGALI (DE)

Julia Sorokina

Yuliya Sorokina is freelance curator of contemporary art, lecturer, tutor, author of texts, lives and works in Almaty, Kazakhstan. 

Read her article: 2019 CURATOR'S CHOICE

Antonina Stebur

Antonina Stebur is eine Kuratorin und Forscherin. Studium der Bild- und Kulturwissenschaften an der European Humanities University (Vilnius, Litauen) und an der School of Engaged Art der Kunstgruppe “Chto Delat?” (Sankt Petersburg, Russland). Sie ist Mitglied der Künstlergruppe #damaudobnayavbytu (“Frau, die bequem im Alltag ist”), die die feministische Agenda im russischen und weisrussischen Kontext untersucht. Sie war Kuratorin einer Reihe von Ausstellungen in Belarus, Russland, Polen, Frankreich und China. Ihre Forschungsgebiete und kuratorischen Interessen sind: Gemeinschaft, Um-Zusammenstellung alltäglicher Praktiken, feministische Kritik, neue Sensibilität, Basisinitiativen.

Read her articles: ICH LIEBE DICH!, ANOTHER PRODUCTION DRAMA, МЫ СЁННЯ ЗНАХОДЗІМСЯ Ў ІНШАЙ ВЫТВОРЧАЙ ДРАМЕ, 2019 CURATOR'S CHOICE

Annika Terwey

Annika Terwey is a German-Italian new media designer & artist. She studied visual communication at the Berlin University of the Arts and graduated from the new media class. In her work, she is exploring new forms of communication through interaction design, video installation and exhibitions. Her interest range from environmental science, new technologies and human perception.

Read her article: ON LANGUAGE OF SUPREMACY: MEDINA BAZARGALI IN CONVERSATION, ÜBER SPRACHE DER VORHERRSCHAFT: GESPRÄCH MIT MEDINA BAZARGALI (DE)

Alex Ulko

Alexey Ulko was born in Samarkand (Uzbekistan) in 1969. After graduating form Samarkand University with a diploma in English he obtained an MEd TTELT degree from the University of St Mark and St John (UK). Since 2003 he has been working as a freelance consultant in English, Culture Studies and Art for various cultural organisations. Has been making experimental films since 2007 and is an active writer about Central Asian contemporary art. His current artistic interests: experimental cinema, photography, visual poetry. Member of the European Society for Central Asian Studies, the Association of Art Historians (UK) and the Central Eurasian Studies Society (USA).

Read his article: 2019 CURATOR'S CHOICE, THE SHIFT OF THE PARADIGM IN MODERN CENTRAL ASIAN ART

Lolisanam Ulug

Lola Ulugova (Lolisanam) has been an activist in Tajikistan since 2000.  She was the founding director of Tajik Bio-Cultural Initiatives a non-governmental organization dedicated to Tajik arts and environmental issues. In 2013, she wrote and produced the nation's first 3-D animation film, a short designed to promote awareness of environmental issues among children. Previously, she has produced several cultural DVDs archiving Tajik dance and biocultural diversity; was a Field Production Manager on the documentary Buzkashi! By Najeeb Mirza (Canada); from 1999-2005 was the manager of Gurminj Museum. She holds a Master’s degree from the University of Turin, Italy and an undergraduate degree in Russian Language and Literature. She was a Global Cultural Fellow at the Institute for International Cultural Relations of the University of Edinburgh in 2017-18 and participated in Central Asian-Azerbaijan (CAAFP) fellowship program at the George Washington University at Elliott School of International affairs in 2019.

Read her article: 2019 CURATOR'S CHOICE

Katharina Wiedlack

Katharina Wiedlack is a Post-Doctoral Research Fellow at the Department of English and American Studies, Humboldt University Berlin. Her research fields are primarily queer and feminist theory, popular culture, postsocialist, decolonial and disability studies. Currently, she is working on a research project focused on the construction of Russia, LGBTIQ+ issues and dis/ability within Western media. http://katharinawiedlack.com

Read her article: IT IS MORE IMPORTANT TO MAKE FILMS QUEERLY THAN TO MAKE QUEER FILMS

Олексій Кучанський

Олексій Кучанський - дослідник і критик експериментального кіно та відео-мистецтва, есеїст. Живе і працює у Києві. Цікавиться політиками комунікативного експериментування, екософією Ф. Ґваттарі, не-есенціалістською екологічною теорією, постгуманістичним фемінізмом, процесуально-орієнтованою філософією. Колишній учасник активістської ініціативи Occupy Kyiv Cinemas - руху проти комерціалізації і знищення комунальних кінотеатрів Києва. Співавтор художнього проекту komaxa. щоденник резистентності - лабораторії молекулярного страйку в умовах цифрової праці.

Читайте його статтю: КАМУФЛЯЖ. ПЕДАГОГІКА КСЕНОФІЛІЇ

 

Kundry Reif

Kundry Reif is a aspiring curator, artist and cultural sciences academic.

read her article: I am not toilet paper

People

Ina Hildebrandt

Ina Hildebrandt is an art historian and cultural journalist. Born in Kazakhstan, she grew up as a so-called Russian-German in the south of Germany. After spending years of total assimilation she developed a strong interest in her cultural roots. Several long travels and stays took her to Easter-Europe over Russia to Central-Asia. Thereby she started to focus more on those regions also as art historian and journalist. She lives and works in Berlin. 

Tamara Khasanova

Tamara Khasanova is an emerging art professional and aspiring young curator. Born in Ukraine into a Ukrainian-Uzbek family, and later moving to the UK and the US early in life, she was exposed to various social dynamics while perceiving everything through the lens of her cultural legacy. This experience led her to question ideas surrounding cultural hegemony, national identity, and globalisation in the context of Post-Socialist states. In her professional and academic practice, she is concerned with a lack of representation of Eastern European and Central Asian regions on a large scale and committed to developing a sustainable dialogue between parts of the world so dear to her heart. Currently, she is doing a Post-Baccalaureate Diploma in Studio Art in San Francisco, CA. She starts her M.A. program in Curatorial Practice at the School of Visual Arts, New York this Fall.

Ira Konyukhova

Ira Konyukhova is an artist, writer and instagram feminist activist. She studied Physics in Moscow and fine art in Mainz, Reykjavik and Media Art and Media Theory at Karlsruhe University of Arts and Design (HFG), which she finished with diploma in 2017. In her practice, she explores the connection between female sexuality, pop-resilience and colonial technological practices which are embodied mainly but not only in video, sculpture and installation. Her works have been presented on various international festivals and exhibitions, including DocLisboa, Athens Biennale, Teneriffa Espacio del Arte, Exground Film Festival e.t. Konyukhova was a grantee of Rhineland-Palatinate Media and Film Promotion Prize, BS Projects Residence Program as well ifa travel grant.

Pavel Metelitsyn

Pavel Metelitsyn is a software engineer and developer focusing on interactive data presentation, user interfaces and web technologies. He is driven by the idea of making the information more accessible through interactivity and gamification. Working together with creative agencies he implemented interactive multimedia stations for Neues Historisches Museum, Frankfurt/Main, made a kiosk app for a permanent exhibition at Deutsche Nationalbibliothek, Frankfurt/Main. Besides that, he works with a wide range of clients from FinTech Startups to national research institutions, helping them to collect, process and present the business information. Pavel holds an M.Sc. in Mathematics.

Daria Prydybailo

Daria Prydybailo is a curator, researcher, founder of the TRSHCHN platform and co-founder of the NGO Art Matters Ukraine. Her background includes +7 years in leading cultural institutions of Ukraine such as National museum complex Art Arsenal and CCA PinchukArtCentre, as well as independent curatorial practice with a strong focus on the body in contemporary art, sensual turn, sound art, and in-situ projects. She worked on large-scale international projects such as International forum Art Kyiv, the First Kyiv Biennale of contemporary art ARSENALE 2012, and Ukrainian Pavilion at the 55th Venice Biennale. During 2013-2015 she curated online-platform & collective of artists, curators and writers  (wo)manorial, who contemplate the ever-changing concept of femininity. Her latest research is focused on love and intimacy in the context of emotional capitalism. Originally from Kyiv currently she lives and works in Berlin. 

Sascia Reibel

Sascia Reibel is a graphic and product designer. Her focus lays on printed matter, especially books and posters, with a strong dedication for typography. She engages in projects within the field of culture, art, and education. She studies communication design at the University of Art and Design Karlsruhe and has also studied in the design master program of the Central Academy of Fine Arts in Beijing, China. Her work has been honoured with several awards, including «Most Beautiful Swiss Books», «Most Beautiful Books from all over the world», «Bronze Nail, ADC», as well as the «Badge of Typographic Excellence, TDC New York.

Kundry Reif

Kundry Reif is an aspiring curator, artist and cultural anthropology academic. She is passionate about performative arts, stories, different forms of knowlegde and, since living in Uzbekistan for a year, about contemporary art, thought and culture from Central Asia. Currently she is writing her thesis about decolonizing design in Central Asia and working happily on the editorial board at Transitory White.

 

Willi Reinecke

Willi Reinecke is a film director, writer, and researcher on Lev Vygotsky's Psychology of Art at the Institute for East European Studies (Freie Universität Berlin). He is teaching at Szondi-Institute for Comparative Literature and Institute for East European Studies. He worked as assistant director of the documentary film "Familienleben" which premiered at Berlinale 2018. The film was nominated for German Documentary Film Award and was awarded prizes at Saratov Sufferings Festival (RU) and Neisse Filmfestival (GER). He's currently working on documentary films for Institute of Contemporary Art Yerevan and Deutsche Gesellschaft e.V.

Thibaut de Ruyter

Thibaut de Ruyter is a French curator and critic who lives and works in Berlin since 2001. In the last ten years, he has organized exhibitions at Kunstmuseum Bochum, Museum Kunstpalais Düsseldorf, Museum of Applied Arts in Frankfurt, HMKV in Dortmund, EIGEN + ART Lab and CTM in Berlin, Muzeum Sztuki in Łódź and CRP / in Douchy-les -Mines. One of his latest projects is a travelling exhibition co-curated with Inke Arns for the Goethe-Institut: The Frontier that calls into question the dividing line between Asia and Europe in the former Soviet states. Since 2017 this exhibition has been exhibited in St Petersburg, Moscow, Tashkent, Almaty, Krasnoyarsk (u.A.) and will open in Erevan in May 2019. His areas of interest range from new media to spiritualism to "exhibitions that are not exhibitions". Most of his projects are related to everyday, pop or underground culture. He has been the German correspondent for the French magazine artpress since 2003.

28th May 2020

ARTISTS FROM CENTRAL ASIA

text-only

our very special and very well selected editors pick
en

21st May 2020

Zero Line Of Sight

interview

Interview with Bella Sabirova
en

14th May 2020

PULLING OURSELVES OUT OF THE SWAMP

article

By Meder Akhmetov, Darina Manasbek, Philipp Reichmuth
en

5th May 2020

SLIT YOUR THROAT IN A SEMI-FICTIONAL FOG

article

Alex Fisher
en

30th April 2020

I am not toilet paper

interview

Conversation with Moldavian artist Tatiana Fiodorova
en

21st April 2020

Nude Art as a Mirror of Society

article

Lolisanam Ulugova
en

17th April 2020

Exit from the Colony Farewell to the Empire

article

Lesia Prokopenko
en

14th April 2020

Камуфляж. Педагогіка ксенофілії

article

Олексій Кучанський
ua

7th April 2020

The last sparks

article

Ivan Isaev
en

6th April 2020

Leah Peirce

article

en

29th March 2020

Трансграничная миграция заботы

article

пандемия после 8 марта
Мария Дмитриева
ru

25th March 2020

Transboundary migration of care

article

pandemia after 8th of March
Mariya Dmitrieva
en

9th March 2020

(It would be) NICE TO MEET YOU, TOO

article

Anna Kamay and Melikset Panosian
en

5th March 2020

Open Letter by PinchukArtCentre Trade Union members

article

en

26th February 2020

The shift of the paradigm in modern Central Asian art

article

Alexey Ulko
en

4th February 2020

Embrace Your Antithesis

interview

Interview with Slavs and Tatars
en

1st February 2020

Chakras of Tbilisi

article

Laura Arena
en

29th January 2020

2019 Curator's choice

article

en

17th January 2020

On the loop

interview

Interview with Gago Gagoshidze
en

23rd December 2019

"Мы сёння знаходзімся ў іншай вытворчай драме"

interview

Работай Больше! Отдыхай Больше!
by

5th December 2019

Another production drama

interview

Interview with WORK HARD! PLAY HARD! working group
en

20th November 2019

Wandering poetics of Central Asian mestizas

interview

Interview with Krëlex Zentre
en

6th November 2019

Conversation with Julieta Aranda and Anna Kamay

interview

en

1st November 2019

Über die Sprache der Vorherrschaft

interview

ein Gespräch mit Medina Bazargali
de

29th October 2019

Where the roses grow

interview

Interview with Almagul Menlibaeva
en

25th October 2019

On language of supremacy: Medina Bazargali in conversation

interview

en

10th October 2019

Madina Tlostanova on decolonizing the post-Soviet, exotization and political imagination(s)

interview

part two
en

1st October 2019

There Is Sex After Soviet Union! (German)

article

Ira Konyukhova
de

26th September 2019

Madina Tlostanova on feminism, coloniality, returned pasts and reimagined futures

interview

part one
en

6th September 2019

It is more important to make films queerly than to make queer films

interview

en

1st July 2019

Juggling Dinosaurs

article

The precariousness of motherhood in arts
Anna Kamay
en

24th June 2019

Interview with Elene Abashidze

interview

en

14th June 2019

Unfortunately, we cannot pay for your flight and accommodation

article

Thibaut de Ruyter
en

28th May 2019

Ich liebe dich!

article

Antonina Stebur
de

17th May 2019

Interview with Anna Vahrami

interview

en

23rd April 2019

Artist Portrait: Anastasia Akhvlediani

portrait

en

13th April 2019

Artist Portrait: Alisa Berger

article

Thibaut de Ruyter
en

21st March 2019

Faig Ahmed

interview

de

18th March 2019

There Is Sex After Soviet Union!

article

Irina Konyukhova
en

11th March 2019

Interview mit Samvel Saghatelian

interview

de

8th March 2019

Artist Portrait: Salome Dumbadze

portrait

en

4th March 2019

Interview mit Chinara Majidova

interview

Klang des Brunners vor einer Fassade
de

26th February 2019

East Wind - Art in the Former Soviet Republics

article

Thibaut de Ruyter
en
Макс Евстропаў / партыя мёртвых. «(пост)праца ў эпоху (пост)смерці». Лекцыя-перформанс
Фота працоўнай группы РБ!ОБ! 2019.
Йожы Сталет і Паліна Шылкініце. Праект «свет працы/свет без працы». Столоўка XYZ
Фота працоўнай группы РБ!ОБ! 2017
Mia D. Suppiej. “PRONTI”. Сайт-спецыфічная інсталяцыя і перформанс. Столоўка XYZ
Фота працоўнай группы РБ!ОБ!. 2017
Кассандра. Перформанс. DOTYK x РБОБ
Фота працоўнай группы РБ!ОБ! 2019.

"Мы сёння знаходзімся ў іншай вытворчай драме"

Работай Больше! Отдыхай Больше!

Антанiна Сцебур

23rd December 2019

“Работай Больше! Отдыхай Больше!” (РБ!ОБ!) - гэта тыдзень падзей, які праходзіць штогод у Мінску і збірае мастачак і мастакоў, работніц і работнікаў культуры, актывістаў, інтэлектуалаў, урбаністаў і г.д. з усёй постсавецкай прасторы. Ядро РБ!ОБ! сканструявана вакол праблем працы і адпачынку, вытворчасці ведаў, перазборкі калектыўнасці, ўяўлення. Гэтыя тэмы прэпаруюць праз сумеснае размеркаванае, ці наадварот праз сканцэнтраванае пражыванне разам. Фокус РБ!ОБ! зроблен на парцісіпаторныяб перфарматыўныя і дыскурсіўныя практыкі, якія дазваляюць не выдаваць канчатковы, гатовы прадукт або вынік, а сканцэнтраваць увагу на сумесным пражыванні і стварэнні працэсу. РБ!ОБ! можна вызначыць, і як самаарганізацыйную платформу, і як ланцуг падзей, і як лабараторыю. Працоўная група “Работай Больше! Отдыхай Больше!” – гэта Аляксей Барысёнак (АБ), Дзіна Жук (ДзЖ), Мікалай Спясіўцаў (МС) і Воля Сасноўская (ВС).

 Антанiна Сцебур

Вы часта падкрэсліваеце адрозненне “Работай больше! Отдыхай больше!” (РБ!ОБ!) ад фэставых спосабаў арганізацыі і прынцыпова не завяце сябе фэстам. Як слушна пазначыць фармат РБ!ОБ!? 

Воля Сасноўская

Мы кажам, што няма слушнага пазначэння для РБ!ОБ!. Усярэдзіне РБ!ОБ! зашыта шмат фарматаў і частак, якія кожны год змяняюцца. РБ!ОБ! - гэта мноства модусаў супольнага існавання, якія складана прывесці да аднаго вызначэння.

Дзіна Жук

Мне здаецца, што фестываль - гэта гісторыя для вонкавага гледача, які прыходзіць на ўжо падрыхтаваную праграму. А ў нас фокус - на тое, каб ствараць падзею разам. Нам хацелася, каб усе разам патусаваліся, пазнаёміліся, каб былі супольныя моманты інтэнсіўнага жыцця і моманты паслаблення. Іншымі словамі, РБ!ОБ! накіравана на са-жыццё.

Мікалай Спясіўцаў

Працягваючы думку Дзіны, для мяне істотна факусаванне на харэаграфіі тыдня, на суперажыванні. Напэўна, калі б мне сказалі вызначыць адным словам фармат, я сказаў бы, што гэта - лабараторыя, але што будзе ў наступным годзе - зусім невядома, і мне вельмі каштоўная гэта нявызначанасць.

Макс Евстропаў / партыя мёртвых. «(пост)праца ў эпоху (пост)смерці». Лекцыя-перформанс
Фота працоўнай группы РБ!ОБ! 2019.

Дзіна Жук

Прыкладам, Анастасія Веправа (мастачка з Санкт-Пецярбурга. - заўв. рэд.) неяк назвала “Работай Больше! Отдыхай Больше!” падзейным хранатопам. І сапраўды, у дачыненні РБ!ОБ! няма нейкага аднаго вызначэння. Чаму мы супраць вызначэння РБ!ОБ! як фэсту? Таму што мы з самой фестывальнасцю спрабуем працаваць, то бок з такімі апазіцыямі, як “крэатыўнасць-веды”, “калектыўныя вытворчасць-веды”. Гэтыя апазіцыі выступаюць для нас якарамі разважання.

Воля Сасноўская

Апроч таго, фестываль мяркуе вельмі зразумелую, камфортную, прадказальную форму, а таксама некаторую паверхню, па якой можна слізгаць, не паглыбляючыся. Фэст - гэта забаўляльны фармат. Мы, вядома, таксама вельмі любім забаўляцца, але нам важна і глыбіня, і рэфлексія.

 Антанiна Сцебур

Чаму акцэнт РБ!ОБ! зроблены на перфарматыўных і парцісіпаторных практыках?

Воля Сасноўская


Я б хацела дадаць, што акрамя таго, у нас ёсць таксама фокус на лекцыях і дыскусіях. Іншыя фарматы, прыкладам, выстава мае на ўвазе пасіўнае сузіранне. А фарматы ўдзелу РБ!ОБ! маюць на ўвазе, што мы збіраемся і працуем зусім з іншай эканомікай уцягнення і ўвагі. Апроч таго, мы даволі мабільныя як падзеі: увесь час перасоўваемся ў горадзе і за горадам. Нам падабаецца, што мы не абавязаны быць прывязаны да нейкай пэўнай прасторы - мы можам проста недзе мігацець.

Мікалай Спясіўцаў

Я хацеў дадаць, што мы працуем з формамі, якія індукуюць калектыўны досвед, яго мы і змяшчаем у фокус нашага тыдня. Калектыўныя практыкі дапамагаюць арганізаваць месцы напругі ці месца паслаблення, змяншэння інтэнсіўнасці са-пысутнасці побач адзін з адным. Гэта могуць быць сітуацыі зліпання і камякавання ці, наадварот, фарсаванага дыстанцыявання адзін ад аднаго ў прасторы. Індукаванне і правакаванне такога роду досведу - якраз і ляжыць у вобласці нашых зацікаўленняў як працоўнай групы.

Аляксей Барысёнак

Плюс да гэтага, гэта спроба зважаць не толькі на вынік ці аб'ект, захаваны ў канчатковай форме. РБ!ОБ! важныя працэсы, якія нараджаюцца ў калектыўнай дынаміцы, а таксама тыя наратывы, якія нараджаюцца ўсярэдзіне лекцыі, дыскусіі, семінара, акцыі. Апроч таго, для нас важна зрушваць фокус, які дамінантай вісіць над Мінскам пра тое, што любая выстава, ці любая падзея завострана на рэпрэзентацыю фінальнага выніку. І мне здаецца, важнай складальнай РБ!ОБ! з'яўляецца магчымасць эксперыментаваць і думаць, як мажліва працаваць ці не працаваць, скарыстаць розныя стратэгіі і г. д.

Дзіна Жук

Нам у РБ!ОБ! цікава працаваць з формамі, якія яшчэ не улегліся, выйсці са здранцвення “белага куба” - з пэўнай праграмы, у якой ты апынаешся, калі працуеш з фарматам выставы. Удзельнікі і ўдзельніцы могуць прыйсці з нейкай незавершанай ідэяй і ў рэжыме дэма-версіі апрабаваць яе ў коле аднадумцаў і аднадумак.

Аляксей Барысёнак

Мне спадабаўся каментар Паўла Хайло (мастак з Украіны. - заўв. рэд.), які казаў: важна, што РБ!ОБ! не з'яўляецца машынай эстэтызацыі, якая ўсё, што адбываецца пасярод яго ператварае нейкай цудоўнай выявай у мастацкую практыку. Гэта важны момант. Нягледзячы на тое, што па большай частцы ў РБ!ОБ! бяруць удзел людзі, злучаныя з мастацтвам ці культурай, але не абавязкова як мастакі ці мастачкі. То бок фармат РБ!ОБ! не мяркуе, што ўсе актыўнасці адразу ж будуць валарызавацца і трансфармавацца ў мастацкую кар'еру.

Антанiна Сцебур

Чаму з 2018 года для РБ!ОБ! стала прынцыповым нейкую колькасць часу жыць разам у санаторыі? 

Воля Сасноўская

Для нас быў важны такі фармат, дзе мы нічога не вырабляем, не паказваем, а проста жывём разам. Таму што РБ!ОБ! нарадзілася з жадання нешта рабіць разам і жыць разам.

Дзіна Жук

У папярэднім годзе ў нас быў дзень адпачынку, калі мы супольна вучыліся адпачываць наноў. І для мяне істотна, што мы такой выявай канструюем калектыўнасць. Змяшчаючы ўсіх у адно асяроддзе, якое мае свой гістарычны кантэкст, мы займаемся правакаваннем і стварэннем новых формаў сужыцця і новага побыту. Мы думаем пра новыя формы калектыўнасці, пра новыя формы радні, якія была б не крэўнай раднёй, а kinship па Д. Харауэй, дзе нашы сувязі канструяваліся б паводле тых ідэям і думкам, якія ў нас ёсць, то бок такое аднамысніцтва па ісце. У Мінску, можна сказаць, што гэта жыццё размеркаванае, таму што ўсе жывуць на ўпісаннях, гэта такая размеркаваная, фрактальная калектыўнасць.

Мікалай Спясіўцаў

Жыццё на ўпісках - гэта неадымная частка “ Работай Больше! Отдыхай Больше!” Калі ты прывязаны да таго ці той, хто жыве ў Мінску, пачынаеш залежаць ад яго ці ад яе ў плане свайго побыту. Нам важна, што гэта не адзінкавы досвед, ён падзяляецца ўсімі іншагароднімі ўдзельнікамі і ўдзельніцамі. Дні такога размеркаванага побыту ў Мінску перацякаюць у сітуацыю сфакусаванага, інтэнсіфікаванага жыцця разам у санаторыі. Пры гэтым гэта сфакусаванае жыццё падтрымваецца санаторнай машынай побыту, яна не дае нам шанцу захапіцца руцінай калектыўнасці. Гэта дазваляе нам заняцца нудой, скарыстаць яе як адпраўную кропку, альбо, пераадолеўшы гэту нуду, прыдумаць нешта разам.

Аляксей Барысёнак

Санаторый злучаны з аўтаматызацыяй побыту і рэпрадукцыйнай працаю з 20-30-ых гадоў XX стагоддзя ў Савецкім Саюзе. Сёння санаторый - гэта таксама руіна, якая знаходзіцца пад сур'ёзным ціскам капіталістычнай трансфармацыі. Гэта тое, з чым мы сутыкаемся, калі абіраецца санаторый. Мы бачым, як яны таюць на вачах. Санаторыі - гэта адносна танныя месцы, у якіх ёсць інфраструктура, дзякуючы чаму можна не патануць у арганізацыі калектыўнага жыцця. І ў гэтым сэнсе, санаторыя мае важную сілу, якая эмансіпуе,- яна важная дзеля РБ!ОБ!

Антанiна Сцебур

Чаму для вас апроч гэтага асабістага досведу і простага жадання быць разам і тусавацца разам, апынаецца важным пераасэнсаванне калектыўнасці і перастварэнне ці стварэнне новых формаў суіснавання? Мусібыць, што апроч жадання тусоўкі, тут ёсць нейкі палітычны ці сацыяльна-крытычны аспект, эмансіпаторны пласт.

Аляксей Барысёнак

Важным момантам для нас быў закон пра дармаедства Менавіта ён стаў тэмай, з якой мы пачалі думаць: што значыць праца? Што такое непраца? Што значыць форма занятасці? Як рэжымы працы ўбудаваны ў дзяржаўную, у працоўную, у капіталістычную сферу? Чым з'яўляецца неадчужаны час і адпачынак? Што значыць неадчужанае перажыванне часу і працы? Праца і адпачынак - гэта ядро і сэрца сучаснай капіталістычнай сістэмы эксплуатацыі, якая навязвае пэўныя спосабы жыцця часу, пэўную вытворчасць адносін. Праблема, вакол якой сканструявана РБ!ОБ! ці над якой мы думаем у РБ!ОБ!, не з'яўляецца характэрнай толькі для беларускага кантэксту. Гэта праблема, якую мы можам абмяркоўваць з людзьмі, якія жывуць і працуюць у зусім розных кантэкстах, улучаючы Кітай, Польшчу, Нарвегію.

Йожы Сталет і Паліна Шылкініце. Праект «свет працы/свет без працы». Столоўка XYZ
Фота працоўнай группы РБ!ОБ! 2017

Воля Сасноўская

Гэта таксама такая рэакцыя на тое, як у многіх постсацыялістычных краінах ставяцца да калектыўнасці. Яе палохаюцца, лічаць што гэта спадчына савецкага, як калектывізацыя. Для нас жа істотна зноў вярнуць жаданне, задавальненне і палітычны пасыл знаходжання разам, працы разам, і формаў самаарганізацыі. У адказ ліберальнай раз'яднанасці, якая ў 90-е даволі моцна пераважала. Але ў той жа час пераасэнсоўваць новыя формы калектыўнасці. Мне здаецца, Дзіна добра казала пра kinship. Цяпер актыўна вядуцца дыскусіі пра такія паняткі, як салідарнасць, пра тое, наколькі актуальным з'яўляецца гэты панятак? Якія могуць быць альтэрнатыўныя паняткі?

Дзіна Жук

Левы рух у нейкі момант, як мне здаецца, увайшло ў ступар. Нашы спробы прыцягваць філосафаў, якія разважаюць вакол пытанняў пра новыя левыя рухі, пра пашырэнне калектыўнага ўяўлення, таксама з'яўляецца свайго роду спробай канструявання магчымай калектыўнасці. Гэтыя новыя калектыўнасці не могуць працаваць так, як яны працавалі раней, таму што мы сёння знаходзімся ў іншай вытворчай драме. І ўласна нашы фарматы, дзе мы залучаем не толькі мастакоў, мастачак, але і дзеячаў культурнага поля, з'яўляюцца такой рэакцыяй і жаданнем распрацоўваць і прапрацоўваць супольна ідэі, якім чынам сёння можна жыць разам.

Мікалай Спясіўцаў

Кожны год падчас рыхтоўлі да РБ!ОБ! мы імкнёмся перавынайсці, рэарганізаваць спосаб нашага мыслення і пісьма, каб перакалібраваць баланс двух полюсаў. З аднаго боку - функцыянальнага, таму што ў нас не звар'яцела-інтэнсіўныя рэжымы. РБ!ОБ! не падобна на тыднёвы рэйв, дзе фізічна складана праіснаваць ад званка да званка. З іншага боку - полюс правакавання калектыўных уяўленняў, якія могуць быць даўгачаснымі ці быць на адзін дзень. Нам важна цягам тыдня ўтрымваць у фокусе матэрыяльнасць знаходжання ў рамках аднаго тэматычнага поля і ў рамках адной фізічнай прасторы.

Аляксей Барысёнак

Падсумоўваючы, палітычна важны момант - гэта абмеркаванні ўласна працы як такога і канчатковае ж крытыка працы, то бок рэпрадукцыйная праца, розныя формы прэкарнасці, трансфармацыі нематэрыяльнай працы. РБ!ОБ! - гэта ўяўленне будучыні, якое б не гэтак цесна было б злучана з працай, ідэя неадчужанай працы, фемінісцкай крытыкі працы і так далей, гэтак далей. 

Дзіна Жук

Таксама гэтыя практыкі і абмеркаванні злучаны з мовай. У нас ёсць калектыўны гласар , дзе прысутнічаюць такія паняткі, як афектыўная праца, аўтсорсінг, учорашняе неадчужанае свята, здабывальны капіталізм, левая меланхолія, спантанная нізавая альтэрнатыва і так далей і так далей. Некаторыя з гэтых паняткаў - гэта вар'яцкія паняткі, некаторыя - паняткі, якія якраз спрабуюць трансфармаваць знакавыя тэрміны на новую мову. Гласар ствараецца калектыўна, гэтыя тэрміны пісалі ўсе ўдзельніцы і ўдзельнікі. Важны сам працэс перавынахаду мовы, як мы пра гэта можам казаць у тых умовах, у якіх мы тут і цяпер апынуліся.

Мікалай Спясіўцаў

Я спадзяюся, што падчас РБ!ОБ! апроч абмеркавання пытанняў, якія ўжо выразна сфармуляваны і адсылаюць да ўжо існых палітычных кантэкстаў, мы займаецца намацваннем новых кантэкстаў і звязкаў паміж імі. Часта гэта адбываецца з-за судотыку людзей з розных кантэкстаў, якія кажуць на розных мовах. І ад шараванняў паміж гэтымі кантэкстамі, спосабамі маўлення, нараджаюцца новыя паняткі ў нашым гласары.

Антанiна Сцебур

Як фармуецца гласар?

Аляксей Барысёнак

Часткова ён заснаваны на дзейнасці працоўнай групы, якая як бы фармуе нейкую сетку напружанняў. І пасля кожнага года мы запрашаем удзельнікаў і ўдзельніц па іх жаданні дадаць тэрміны, якія б сталі часткай гласара.

Воля Сасноўская

Гэтыя тэрміны зазвыча злучаны з той практыкай, якую ўдзельнікі прапаноўваюць ці ладзяць падчас РБ!ОБ! Але можа быць і нешта спантанна народжанае. Гэта таксама яшчэ і спосаб архівавання, асэнсавання досведу, які адбыўся - такая крытычная дакументацыя, працяг дыскусіі, жыццяў у РБ!ОБ! Гэтыя тэрміны злучаны з мінулымі падзеямі, мы прымацоўваем падзеі да іх - атрымваецца такая сетка праз якую можна глядзець на РБ!ОБ!

Mia D. Suppiej. “PRONTI”. Сайт-спецыфічная інсталяцыя і перформанс. Столоўка XYZ
Фота працоўнай группы РБ!ОБ!. 2017

Антанiна Сцебур

Я б хацела вярнуцца наагул да ідэі “Работай Больше! Отдыхай Больше” Мы пачалі казаць пра закон пра дармаедства, пра ідэалогію познага капіталізму. Сам лозунг “Працуй Больш! Адпачывай Больш!” - ён адначасна выступае і імператывам, і парадоксам. Як вы яго асэнсоўваеце?

Воля Сасноўская

Калі толькі пачыналася хваля самазанятасці, у многіх культурных працаўнікоў і працаўніц, прэкарыяў, фрылансераў было эмацыйнае падыманне, што мы нарэшце вызваліліся, зараз мы самі сабе гаспадары. Аднак цяпер многія з нас пачынаюць імкнуцца да тых самых нармаваных гадзін працы і адпачынку, каб была нейкая структура, якая б не дазваляла нам выгараць і перагараць. Рэальна,” Працуй Больш! Адпачывай больш!” - гэта такі сучасны імператыў. І часта незразумела: дзе адпачынак, дзе праца. Таму мы гуляем з гэтым лозунгам, ці радком з песні. І які, вядома, з'яўляецца парадоксам.

Дзіна Жук

Апроч гэтага, у адным з нашых постараў у нас ёсць такая фраза: “Факапіш прафесійна - а крыўда асабістая”. Чым мы займаемся? Мы працуем разам? Апраўдваем свой адпачынак тым, што працуем разам? І так можна далей загортваць і рабіць парадаксальныя заявы пра перапляценне прафесійнага і асабістага.

Воля Сасноўская

Калі казаць пра калектыўнасць, то ў культурым коле - непрадукцыйная калектыўнасць стала раскошай і рэдкасцю. Сапраўды, людзі збіраюцца разам, таму што яны працуюць разам ці хочуць пазнаёміцца, каб працаваць. І мне здаецца, супольны адпачынак зрабіўся экзотыкай і нам карцела яго вярнуць

Дзіна Жук

Апроч таго, адпачынак таксама з'яўляецца часткай працы. Таму што, для таго, каб добра адпачываць - трэба арганізаваць супольнае баўленні часу. Немажлівасць адрозніць працу і адпачынак, прыкладам, калі мы працуем у нейкім крэатыўным стратапе, можам з боку працадаўцы назіраць пазэсіі у бок тэпцікаў на працы...

Аляксей Барысёнак

РБ!ОБ! – гэта такі парадаксальны імператыў. Таму што, з аднаго боку, мы змушаны жыць у такіх умовах, якія патрабуюць ад нас, і якія навязваюцца нам. Яны злучаны з паняткам прадукцыйнасці і прадукцыўнасці, дзе разлічваюцца не толькі працоўныя аб'ёмы, але і аб'ёмы адпачынку. І зразумела, што РБ!ОБ! - гэта спасылка на аналіз такога імператыву ў папулярнай культуры. Для мяне гэта назва злучана з песняй Брытні Спірс. З іншага боку, гэты лозунг прыводзіць да таго, што ў адрозненне ад афекту, на якім раслі прагрэсіўныя і кансерватыўныя сілы пачатку XX стагоддзя, і які быў заснаваны на аптымізме, на веры ў будучыню, на моцнай патэнцыі і волі да змен. Аднак, цяпер мы назіраем, імператыў, які з'яўляецца пад канец XX стагоддзя, ён злучаны з паняткам знясілення. І мне здаецца, шмат хто з нас і ў асобных практыках, і ў супольных практыках пра гэта разважаюць. Такі імператыў прыводзіць да знясілення як цялесных, кагнітыўных здольнасцяў, гэтак і патэнцыі да трансфармацыі і да набліжэння той будучыні, якую мы хочам бачыць. І гэта такая горкая парадаксальнасць гэтага лозунга.

Воля Сасноўская

І ты сам патрабуеш ад сябе. І гэта датыцыцца ня толькі працы, але і адпачынку. Калі паглядзець на рэкрэацыйную культуру, то яна вельмі самазнясільная, напрыклад, няспаныя ночы на рэйве, ці проста нястача і патрэба перажываць нейкія моцныя эмоцыі і ўражанні. 

Антанiна Сцебур

Вы казалі пра тое, што вас цікавіць постсавецкі кантэкст. Як гэты імператыў “Працуй больш! Адпачывай больш!” пераламляецца на постсавецкі кантэкст?

Аляксей Барысёнак

Постсавецкаму кантэксту адводзіцца спецыфічная роля ў глабальнай эканамічнай трансфармацыі капіталізму, і прынамсі, цяпер Усходняя Еўропа ўсё больш і больш выглядае як (у адрозненне ад матэрыяльных вытворчасцяў, якія былі вынесены ў краіны Азіі, на Усход), тое, што часта завецца nearshore, то бок велізарны рэзервуар працоўнай сілы, які не так моцна злучаны з фізічнай, матэрыяльнай працай, але злучаны нематэрыяльнай працай. Сюды ўваходзяць розныя рэчы: ад славутага праграмавання да працы-клопату. І як ня дзіўна праца клопату ўнутры так званай Заходняй Еўропы галоўным чынам вырабляецца жанчынамі-мігранткамі. У гэтым сэнсе, постсавецкі рэгіён уяўляецца як рэзервуар гэтага войска працы, з аднаго боку. Але з іншага боку, пасярод яго таксама ёсць свае лініі напругі, злучаныя і з Расійска-Ўкраінскім канфліктам, і узрасталымі імперскімі амбіцыямі Расіі, і з постсавецкімі дыктатурамі і г. д.

Воля Сасноўская

Мы ўзяліся за тэму працы, таму што зразумелі, што гэта тэма нас усіх цікавіць, і, як ужо казалі, быў прыняты закон пра дармаедства, які зноў ускалыхнуў і адрадзіў пытанні аб прымусу да працы, усеагульнай занятасці, то бок пытанні пра практыкі, якія спрабавалі рэалізаваць у СССР. Але калі ў той час было больш магчымасцяў ухілення, напрыклад, працаваць недзе, дзе табе ня трэба выкладвацца па поўнай ці дзе ты магла знаходзіцца ў нябачных зонах, дзе менш кантралявалі тваю прадукцыйнасць. Больш за тое, у людзей была магчымасць жыць за зусім маленькія грошы, была іншая сітуацыя з жытлом. Зараз, як мне здаецца, гэты ўказ спарадзіў дзіўнага мутанта з імператыву, што праца - гэта карысна і ўсе павінны працаваць. Пры гэтым, не існуе ніякага сучаснага працоўнага і падатковага заканадаўства. І ўсё адно ёсць шэрыя напаўлегальныя зоны, у якіх чалавек адчувае сябе яшчэ больш занятым і не абароненым. І яны не дораць нейкую волю, а наадварот, заганяюць у неўрозы і няўпэўненасць.

Мікалай Спясіўцаў

Я б хацеў сказаць пра руіны. Лёша казаў пра санаторый як пра руіну. Я хацеў бы сказаць, што ў постсавецкім кантэксце шмат руін, якія ня маюць такога выяўнага матэрыяльнага ўвасаблення, як санаторый. Гэта руіны інстытуцыйнай падтрымкі працы і розных формаў адпачынку, якія існавалі ў Савецкім Саюзе, якія існавалі ў краінах постсавецкага рэгіёна і сёння дэмантаваны ў рознай ступені. І гульня на розных дыферэнцыялах ступені дэмантажу гэтых руін нам таксама цікавая.

Антанiна Сцебур

Ці можа мастак ці мастачка супрацівіцца сітуацыі, якую можна опісаць лозунг “Працуй больш! Адпачывай больш!”? Гэты імператыў, як мне здаецца, нас вельмі індывідуалізуе і падзяляе, робіць праблематычным нашу калектыўнасць 

Кассандра. Перформанс. DOTYK x РБОБ
Фота працоўнай группы РБ!ОБ! 2019.

Дзіна Жук

Я б можа быць перафармулявала гэта пытанне ў бок пашырэння практык калектыўнага выразу, каб прыбраць момант наяўнасці нейкага абстрактнага ворага. То бок, калі мы вяртаемся да панятку дзяржавы, дзе дзяржава ёсць ўсе мы, то мы знаходзім сябе ў актыўнай ролі тых, хто стварае гэтыя калектыўнасці. Але пры гэтым мы не заклікаем зліцца ў адной калектыўнасці, хутчэй, у нас мноства светаў пасярод калектыўнасці, яна можа быць таксама рознай. 

Воля Сасноўская

Магчыма, я б не хацела так ізаляваць поле мастацтва. Мне здаецца, прадуктыўным сітуацыя, калі мастакі і мастачкі яднаюцца з некімі яшчэ групамі ці ўлучаюць іншыя метады, прасторы - і ў рамках РБ!ОБ! мы таксама не займаемся толькі мастацтвам. І ў гэтым улучэнні ці кааперацыі адкрываюцца эмансіпаторныя магчымасці, таму што мастацтва часта працуе з уяўленнем, але і таксама з нейкім фарматам гульні, што можа ў сябе ўлучаць і прайграванне чагосьці, і рэпетыцыю, і практыку. Гэта таксама гульня як дзіцячая гульня, што залучае ў сябе такія складнікі як радасць, непасрэднасць. Усё гэта дае мастацтву магчымасці ўнікнуць строгай рэгламентацыі і навешванню нейкіх рамак, іерархій. І пэўна што, гэта таксама спроба адмовы ад нейкіх вельмі застыглых формаў, сталы пошук чагосьці.

Дзіна Жук

Мне здаецца, мы думаем пра тое, як здзейсніць выйсце з бінарнай логікі працы і адпачынку, і іншых апазітных паняткаў, якія ўжо захоплены існай капіталістычнай сітуацыяй. І мы спрабуем зразумець, ці існуе, дакладней, ці можна зрабіць крок у бок, пры гэтым не думаючы пра сваю практыку, як пра практыку эскапісцкую, практыку ўцёкаў ці супраціву, а хутчэй як эмансіпаторную практыку, якая магла б быць прыладай калектыўнай салідарнасці.

Аляксей Барысёнак

Мне здаецца, што насамрэч, гэта пытанне важнае і мне здаецца, што калі казаць вылучна пра мастацкія практыкі, пра мастацтва як нейкі фармат вынаходства. Самым важным застаецца, што мастацтва па-за яго інстытуцыйным кантэкстам мае магчымасць, у адрозненне ад многіх іншых сфер, разгарнуць прастору для ўяўлення, і ўяўленні якое не толькі злучана з будучыняй, але і з мінулым - з сінхранізацыяй і дэсінхранізацыяй розных темпаральнасцяў. У гэтым сэнсе, для мяне асабіста, мастацтва ці нейкія яго формы застаюцца той прасторай, у якой я магу думаць пра адчужэнне і неадчужэнне, гэта дакранаецца і жыццёвай, і творчай, разумовай, вынаходніцкай кампетэнцый ці навыкаў. Мастацтва спрыяе развіццю гэтых навыкаў.

Мікалай Спясіўцаў

Мне цікавае тое, як фармуюцца і індукуюцца папярочныя і спекуляцыйна-функцыйныя сувязі паміж полем мастацтва, і, напрыклад, філасофскай сцэнай, ІТ-сферай, практыкамі культурных працаўнікоў і працаўніц у цэлым. Напэўна, гэта і ёсць адзін са спосабаў дэфармацыі існага парадку размеркавання сіл. Я б не казаў пра супраціў, а казаў бы пра стварэнне зморшчын і руху ўнапуск.

 

Антаніна Сцебур – куратар і даследчыца. Скончыла магістэрскую праграму “Візуальныя і Культурныя Даследаваніі” Еўрапейскі Гуманітарны Універсітэт (Вільня, Літва) і Школу уцягнутага мастацтва (арт-група “Что делать?”, Санкт-Пецярбург, Расія. Удзельніца групы #дамаудобнаявбыту (дама, зручная у побыце), якая займаецца вывучэннем феміністычнай парадку дня ў постсавецкім кантэксце. Была куратарам выстаў у Беларусі, Расіі, Польшчы, Арменіі, Францыі, у Кітаі. Яе даследчыя і куратарскія інтарэсы ўключаюць тэмы супольнасці, перазборку паўсядзённых практык, феміністскую крытыку, новую адчувальнасць, ініцыятывы на нізавым узроўні.

 

Перакладчык: Антанiна Сцебур

Рэдактар: Іра Канюхова

Subscribe to our newsletter